Prince of Persia

Prince of Persia 1989’da bir sansasyondu. Diğer oyunlar sert sprite’larla uğraşırken prens, daha önce hiç görülmemiş bir akıcılıkla hareket ediyordu - Jordan Mechner kardeşinin hareketlerini videoya kaydetmiş ve kare kare çizmişti. Sonuç; koşan, zıplayan, kenarlara tutunan ve kılıçla sanki canlıymış gibi dövüşen bir kahraman.

Öncül kısa olduğu kadar acımasız: Kötü vezir Jaffar prensesi hapsetti ve onu bir seçimle karşı karşıya bırakıyor - onunla evlenmek ya da ölmek. Bir saati var. Sen, sarayın altındaki zindan katında uyanan ve tam bu bir saat içinde yukarıya doğru savaşarak çıkmak zorunda olan isimsiz kahramanı oynarsın. Zaman gerçek zamanlı akar ve acımasızdır.

Zindan; çukur tuzaklardan, aşağı fırlayan demir parmaklıklardan, yerden fırlayan sivri bıçaklardan ve ağırlığın altında çöken ufalanan plakalardan oluşan ölümcül bir makine. Her zıplayış piksel piksel zamanlanmalı, fazla yüksekten her düşüş ölümcül. Prince of Persia telaşı bağışlamaz - gözlemi, sabrı ve doğru anda yapılan cesur atlayışı ödüllendirir.

Buna kılıç dövüşleri eklenir. Yolunda tekrar tekrar nöbetçiler belirir ve o zaman savuşturmak, hamle yapmak ve doğru anda saplamak gerekir. Körü körüne koşmak yerine temkinli tek adımlarla uçurumlara ve tuzaklara yaklaşırsın. Düşünmenin refleks kadar önemli olduğu bir oyun.

Bu sürüm, program kodu Unlicense altında olan, tarayıcıdaki bir uyarlama olan PrinceJS’e dayanır. Oyna’ya tıklarsın ve hemen zindanın içinde dikilirsin - kurulum yok, hesap yok. Yön tuşlarıyla koşar, zıplar ve eğilirsin; Shift ile vurur, tutunur ve içersin; boşluk tuşu kalan süreyi gösterir. Telefonda oyun alanına dokunur ve kaydırırsın.

Tam ekran modu macerayı tüm yüzeye taşır. Her şey tarayıcında çalışır, hiçbir şey kurulmaz ve kalıcı olarak kaydedilmez; yani ilerlemen kapatınca gider. Bu tek saatte başarıp başaramayacağını yalnızca becerin belirler.