Prince of Persia

Prince of Persia w 1989 roku był sensacją. Podczas gdy inne gry męczyły się ze sztywnymi spritami, książę poruszał się z gracją, jakiej wcześniej nie widziano - Jordan Mechner nagrał ruchy swojego brata na wideo i odrysował je klatka po klatce. Wynik to bohater, który biega, skacze, chwyta się krawędzi i walczy mieczem, jakby był żywy.

Założenie jest tak zwięzłe, jak brutalne: zły wezyr Jaffar uwięził księżniczkę i stawia ją przed wyborem - poślubić go albo umrzeć. Ma godzinę. Grasz bezimiennym bohaterem, który budzi się w lochach pod pałacem i właśnie w tej godzinie musi przebić się na górę. Czas biegnie w czasie rzeczywistym i jest bezlitosny.

Loch to śmiertelna maszyna z dołów-pułapek, opadających krat, ostrych ostrzy wyskakujących z podłogi i kruszących się płyt, które uginają się pod twoim ciężarem. Każdy skok trzeba zgrać co do piksela, każdy upadek ze zbyt dużej wysokości jest śmiertelny. Prince of Persia nie wybacza pośpiechu - nagradza obserwację, cierpliwość i odważny skok w odpowiedniej chwili.

Do tego dochodzą walki na miecze. Raz po raz na twojej drodze stają strażnicy i trzeba parować, atakować wypadem i w odpowiedniej chwili zadać cios. Ostrożnymi pojedynczymi krokami podchodzisz do przepaści i pułapek, zamiast biec na oślep. To gra, w której myślenie liczy się tak samo jak refleks.

Ta wersja opiera się na PrinceJS, przeniesieniu gry do przeglądarki, którego kod programu jest na licencji Unlicense. Klikasz Graj i od razu stoisz w lochu - bez instalacji, bez konta. Sterowanie odbywa się strzałkami do biegania, skakania i kucania, Shiftem do zadawania ciosów, chwytania się i picia, a spacja pokazuje pozostały czas. Na telefonie stukasz i przesuwasz palcem po polu gry.

Tryb pełnoekranowy przenosi przygodę na całą powierzchnię. Wszystko działa w twojej przeglądarce, nic nie jest instalowane ani trwale zapisywane, więc twój postęp po zamknięciu znika. Czy zdążysz w tej jednej godzinie, rozstrzyga wyłącznie twoja umiejętność.